Zrozumieć miasto
cykl o przestrzeni publicznej
1 czerwca godz. 11.00
Zagospodarowanie przestrzeni czasu wolnego
w Nowej Hucie.
Gośćmi specjalnymi spotkania będą przedstawiciele:
"1949 CLUB", Centrum Rozwoju Com-Com Zone, Klubu "Kombinator".
Miejsce spotkania: "1949 CLUB", os. Urocze 12.
Problem zagospodarowania czasu wolnego dotyczy zarówno stałych mieszkańców Nowej Huty, przyjezdnych i turystów. Od właściwej i przemyślanej rewitalizacji tej przestrzeni zależy, czy dzielnica stanie się miejscem atrakcyjnym zarówno do życia a jednocześnie przyciągnie turystów i co za tym idzie sektor usług i handlu.
Lokalny Program Rewitalizacji „starej” Nowej Huty przewiduje przeprowadzenie projektu pilotażowego dotyczącego kompleksowej rewitalizacji i modernizacji Placu Centralnego i Alei Róż. W trakcie spotkania spróbujemy zastanowić się jakie funkcje związane z zagospodarowaniem czasu wolnego powinny znaleźć się w tym obszarze a także w innych przestrzeniach Nowej Huty.
Spotkania w cyklu "Zrozumieć miasto":
- Rola Trzeciego Sektora w podnoszeniu jakości życia mieszkańców
- Instytucje kultury i ich znaczenie w procesie rewitalizacji dzielnicy
- Rewitalizacja przestrzeni gospodarczej
Nowej Huty - Aleja Róż - rewaloryzacja Osi Śródmiejskiej Nowej Huty
- Zarządzanie Dziedzictwem Postkomunistycznej Europy
na przykładzie Nowej Huty
Przestrzeń jest abstrakcyjną ideą (matematyczna), własnością materii (fizyczna), środowiskiem naturalnym wykształconym w określony sposób w toku ewolucji (przyrodnicza, geograficzna), jest wreszcie tworem ludzkim, antropogenicznym, kulturowym i społecznym, a więc wytworzonym przez jednostki, grupy i społeczności ludzkie (społeczna, kulturowa).
Przestrzeń dana przez przyrodę jest dobrem wolnym. Natomiast przestrzeń publiczna (np. miejska) jest wytworem ludzkiej działalności, a do jej wytworzenia poniesiono określone koszty. Jest ekonomicznie przetworzoną formą dobra wolnego, a zatem jest kategorią ekonomiczną. Przestrzeń publiczna jest tylko jednym z dóbr publicznych wytwarzanych przez użytkowników miasta. Ponieważ przestrzeń publiczna jest społecznie wytwarzana (Castels, Jałowiecki), to tym bardziej jest niezbędna społeczna kontrola w jej użytkowaniu.
Przestrzeń sama w sobie może być potraktowana jako produkt - (dobro) publiczne. Z drugiej strony jest takim dobrem, którego użytkowanie - niezależnie od tego, jakie są stosunki własnościowe - związane jest z powstawaniem efektów zewnętrznych lub innych dóbr o charakterze publicznym. Przestrzeń jest miejscem lokalizacji wielu dóbr publicznych, np. dóbr kultury materialnego dziedzictwa. Przestrzeń publiczna współtworzy tzw. megaprodukt miasta, którego społecznym wyrazem jest jego wizerunek i tożsamość. Przestrzeń publiczna jest miejscem kontaktów i interakcji: może ściągać na spotkania ludzi nauki, biznesu (sprzyja lub nie takim kontaktom).
Władze publiczne, przez lokalne prawa, wyznaczają warunki wytwarzania i konsumpcji dóbr publicznych, a tym samym współdecydują o jakości i cechach przestrzeni publicznej. Władze samorządowe występują w wielorakiej roli, są instytucją zobowiązaną do ochrony interesów publicznych uznanych jako interesy ogólnonarodowe, regionalne, oraz generowania i ochrony interesów lokalnych, a także interesów wynikających z funkcji publicznych w systemie osadniczym (np. związanych z pełnieniem funkcji stolicy państwa, stolicy regionu, a nawet metropolii światowej).
(wg urbanista.pl)
