|
Chłodny listopadowy wieczór, ulica Kornela Makuszyńskiego w Nowej Hucie. Domów nie ma tu prawie wcale, tylko zakłady przemysłowe, więc wydaje się, że jest tu jeszcze chłodniej niż gdzie indziej. Wieczorem z rzadka ulicą przejeżdża samochód, przechodnie też należą do rzadkości. Gdy spotkacie ich wieczorem, pewne prawie będzie, że zmierzają właśnie tu, pod numer 19.Dziś stoi mała kolejka. Jeden z mężczyzn oparł się o siatkę, zasłonił kołnierzem twarz i tkwił w milczeniu.
Krystyna Lenczowska “Mój dom”. Głos – Tygodnik Nowohucki, listopad 1997 Życie bezdomnych i bezrobotnych mieszkańców Nowej Huty jest tematem dokumentalnego filmu “Kolor pomarańczy” (prezentacja festiwalowa).
|
|
Będziemy produkować tyle, ile zdołamy sprzedać (...) Liczy się rynek. Jeśli wyliczenia opierają się na ekonomii rynku, to dobrze. Jeśli nie, to i tak życie je zweryfikuje. Fragment wywiadu udzielonego V. Kałużny przez prezesa Zarządu HTS S.A., dyrektora generalnego Piotra Janeczkę. “Światło w tunelu”, Głos – Tygodnik Nowohucki, październik 1999 |
|
Moja dzielnica jest młoda ma pięćdziesiąt lat co to jest dla dzielnicy starzy ludzie z mojej dzielnicy siedzą na ławkach w cieniu drzew sami sadzili te drzewa pięćdziesiąt lat co to jest dla drzewa ludzie co ją budowali są starzy gdy tu przyszli mieli po dwadzieścia lat co to jest dla człowieka Barbara Urbańska (fragment wiersza “Co wiesz na ziemi...”) |
| Powrót |