1975 rok
“PRACA HUTY”
reportaż, 35 mm, czas proj. 8 min.
Real. – Józef Arkusz.
Film dla uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Zapoznanie młodego widza z pracą hutników w kombinacie HiL.
Prod. WFO
“OPOWIADANIA O PRZYJAŹNI”
dokument, 35 mm, 6 aktów, 1522 m.
Reż. – Leonid Machnacz, Ludwik Perski. Zdj. – Jerzy Gościk, Wasilij Kisielow, Sergiusz Sprudin. Muz. – Witalij Gewiksman, Henryk Kuźniak. Montaż – Agnieszka Bojanowska, Galina Musinowa.
Film oparty na luźno skomponowanych sekwencjach ukazujących kontakty w wielu dziedzinach życia i przyjaźń Polski ze Związkiem Radzieckim.
Prod. WFD (F. 2549) oraz Centralna Wytwórnia Filmów Dokumentalnych - Moskwa
(F. 2560 – wersja skrócona)
“HUTA 75”
reportaż, 35 mm, 2 akty, 444 m.
Real. – Jan Łomnicki oraz Barbara Kosidowska, Krystyna Pohorecka, Ewa Strzałka, Krystyna Tunicka - Palluth.
Reportaż zrealizowany z okazji 30-lecia powstania kombinatu. Modernizacja huty. Dzień dzisiejszy w powiązaniu z okresem budowy.
Kadr z filmu
Prod. WFD (F. 2579) “RYTMY” teledysk, 16 mm, 1 akt, 66 m. Reż i zdj. – R. Wróblewski. Montaż – B. Kosidowska Impresja o budowie i pracy HiL. Prod. TVP – WFD (F. 2594) “SOLIDARNI W DNIACH WALKI I POKOJOWEJ PRACY” reportaż - wydanie s
Redakcja – M. Chrzanowski. Zdj. – R. Golc, S. Sławkowski, E. Zawistowska, W. Jabłoński, H. Makarewicz. Montaż – B. Kosidowska.
Film z oficjalnej wizyty przyjaźni, jaką złożyła delegacja Wietnamu z pierwszym sekretarzem K
C PPW tow. Le Duanem na czele.Zrealizowany również w wersji wietnamskiej.
Prod. WFD (F. 2611)
1976 rok
“CZŁOWIEK Z MARMURU”
film fabularny, 35 mm, 4518 m.
Scen. – Aleksander Ścibor–Rylski. Reż – Andrzej Wajda. Zdj. – Edward Kłosiński. Muz. – Andrzej Korzyński. Wykonawcy: Jerzy Radziwiłowicz, Krystyna Janda, Tadeusz Łomnicki i Jacek Łomnicki, Michał Tarkowski, Piotr Ćieślak, Wiesław Wójcik, Krystyna Zachwatowicz, Magda Teresa Wójcik, Bogusław Sobczuk i inni.
Rok 1952. Ekipa robotników zdejmuje ogromny
portret przodownika pracy Mateusza Birkuta, wiszący na głównym placu Nowej Huty. Rok 1976. Gmach telewizji w Warszawie. Agnieszka, studentka szkoły filmowej, przekonuje redaktora o szczególnej wartości swojej pracy dyplomowej – historii życia Mateusza Birkuta. Uzyskuje zgodę na realizację. Ogląda zdjęcia dokumentalne Nowej Huty z okresu budowy kombinatu, junaków SP podążających z całej Polski na sztandarową inwestycję okresu stalinowskiego. Wśród nich jest Mateusz Birkut, rekordzista w układaniu cegieł. Film dokumentalny Jerzego Burskiego “Oni budują nasze szczęście” jest apologią bohatera tamtych lat. Od Burskiego Agnieszka dowiaduje się o kulisach powstania dokumentu, który był zwyczajną inscenizacją. Birkut zdobył sławę, otrzymał mieszkanie, a jego marmurowa rzeźba zdobiła wystawę w “Zachęcie”. Mateusz zostaje instruktorem, jeździ po budowach wraz z kolegą Witkiem i niejakim Michalakiem, ucząc nowych technik murarskich. To właśnie Michalak opowiada Agnieszce epizod, kiedy podczas bicia rekordu ktoś podłożył Birkutowi gorącą cegłę i spowodował jego kalectwo. Birkutpracuje jako działacz związkowy. Za sprawą Michalaka Witek zostaje aresztowany. Birkut desperacko poszukuje przyjaciela, trafia na mur milczenia służby bezpieczeństwa. Traci pracę, zostaje pozbawiony odznaczeń, wyrzucony z mieszkania, mimo iż jego żona Hanka Tomczyk spodziewa się dziecka. Zdesperowany Birkut rzuca cegłę w okno Urzędu Bezpieczeństwa i zostaje aresztowany. Agnieszka ukrytą kamerą filmuje rozmowę z Michalakiem, ale podstęp się wydaje
i taśma zostaje zniszczona. Redaktor daje Agnieszce ostatnią szansę kontynuowania filmu pod warunkiem odbycia rozmowy z Witkiem, dziś ważnym budowniczym Huty Katowice. Wcześniej ogląda nieznane dokumentalne materiały filmowe z procesu wytoczonego Witkowi, obrazujące niezłomną postawę Birkuta. W Hucie Katowice Witek opowiada Agnieszce dalsze losy Mateusza. Po rehabilitacji w 1956 roku rozpoczął poszukiwania żony, która po wyroku wyparła się męża i wyjechała do Zakopanego. Agnieszka odnajduje Hankę Tomczyk i wstrząśnięta jej życiową klęską sama decyduje się nie używać ukrytej kamery. Rodzinna wieś Birkuta. Wybory 1957 roku. Birkut głosuje bez skreśleń, wraz z nim cała wieś. Redaktor odrzuca film pod pretekstem, że Agnieszka nie odnalazła bohatera. Załamana dziewczyna wraca do rodzinnego miasteczka i spotyka się z ojcem, który podtrzymuje ją na duchu. Dziewczyna jeszcze raz przezwycięża kryzys. Rozpoczyna poszukiwania na nowo i odnajduje Maćka Tomczyka przed bramą Stoczni Gdańskiej. Maciek informuje Agnieszkę, że jego ojciec nie żyje. Nie rozumie jej pasji i odmawia pomocy, ale dziewczyna walczy do końca. W ostatniej scenie Agnieszka i Maciek Tomczyk idą razem długim korytarzem w gmachu warszawskiej telewizji.Film jest syntezą najnowszej historii powojennej Polski. Spina klamrą dwie epoki: lata odbudowy kraju w okresie stalinowskim i rzeczywistość polityczną lat siedemdziesiątych. Pokazuje tragedię ludzi, którzy uwierzyli w sens komunistycznych przemian i zostali przez system zniszczeni. Jest drwiną z mechanizmó
w biurokratycznych autorytarnego systemu. Pokazuje sposób sprawowania władzy nad kulturą oraz mass mediami i ludzi gotowych na kompromis dla ratowania pozorów niezależności. Film był rozpowszechniany w ograniczonym zakresie, lecz mimo to odegrał ważną rolę w kształtowaniu postaw obywatelskich społeczeństwa lat osiemdziesiątych (W.P. – Leksykon Polskich Filmów Fabularnych). Kadr z filmu Nagrody: Nagroda Dziennikarzy na Festiwalu FPFF w Gdańsku (1977), FIPRESCI na MFF w Cannes (1978); nagroda dla Jerzego Fedorowicza na MFF w Brukseli
Prod. TVP KRONIKI FILMOWE - WFD PKF 26B/76 Temat 3. 42,6 m. Real. – H. Makarewicz Ośrodki wypoczynkowe dla pracowników HiL. Sprzęt rekreacyjny. Wypoczywający hutnicy. MATERIAŁY ROBOCZE - WFD poz. 32091. 200 m. Real. – H. Makarewicz Sylwetka brygadzisty–elektromechanika, sekretarza POP – Jana Gąsiora. Ujęcia na hali remontowej przedsiębiorstwa TRANSBUD w Nowej Hucie oraz podczas codziennych zakupów bohatera z żoną i synem. poz. 32502. 180 m. Real. – Trzeszewski Harcerska pomoc dla Nowej Huty. Młodzież przy pracach wykończeniowych. Dziewczyny przygotowują posiłki w kuchni polowej. Przejazd harcerzy osinobusami. Zbiórka młodzieży w hełmach ochronnych. Porządkowanie terenów.