|
Tow. Franciszek Wykręt pracuje od początku przy budowie Huty im. Lenina. Obecną jego placówką jest odcinek nr 1 ZB-M nr 2 w Zakładzie Koksochemicznym. Franciszek Wykręt może być wzorem pracownika o wysokich walorach zawodowych, politycznych i moralnych. Jest odznaczony złotym Krzyżem Zasługi. Delegowany do pracy w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej wyróżnił się przy odbudowie barbarzyńsko zniszczonego kraju. Grupa partyjna odcinka nr 1 doceniając jego wielkie zasługi i ofiarną pracę Franciszka Wykręta postanowiła przyjąć go w szeregi kandydatów PZPR. Jednogłośnie wypowiedziano się za jego przyjęciem. Jako kandydat partii tow. Wykręt dobrze wypełnia swoje nowe obowiązki. Regularnie uczęszcza na szkolenia partyjne, stara s ię podnosić swoje kwalifikacje zawodowe i polityczne. Jest kierownikiem brygady kompleksowej, składającej się z 25 osób. W brygadzie powstała ostatnio również grupa ZMP-owska. Tow. Franciszek Wykręt traktuje budowę jak własne gospodarstwo (...).Wojciech Elgiet “Może być wzorem”. Budujemy socjalizm, 11.02.1956r. |
1957 rok
“ZAGUBIONE UCZUCIA”
film fabularny, 35 mm, 2063 m.
Scen. – Hanna Mortkowicz-Olczakowa, Jerzy Andrzejewski, Jerzy Zarzycki, Julian Dziedzina. Reż. – Jerzy Zarzycki. Zdj. – Antoni Wójtowicz. Muz. – Stanisław Wisłocki. Wykonawcy: Maria Klejdysz, Andrzej Jurczyk, Elżbieta Kalinowska, Władysław Woźniak, Wiktor Sadecki, Barbara Horawianka, Marian Jastrzębski, Franciszek Pieczka, Kazimierz Witkiewicz i inni.
Jeden dzień z życia pracownicy Nowej Huty, kobiety opuszczonej przez męża, która jako przodownica pracy wybrała karierę działaczki związkowej. Stańczakowa nie zdaje sobie sprawy, jak ogromną cenę płaci jej troje dzieci praktycznie pozbawionych życia rodzinnego. Najstarszy syn Adam pomaga
w domu, ale proza życia codziennego wywołuje w nim bunt kończący się ostrym starciem z matką i ucieczką. Adam wiąże się z paczką nowohuckich chuliganów, z którymi po wypiciu kilku butelek owocowego wina, wywołuje awanturę w tramwaju kończącą się pobiciem motorniczego. Czarny dramat społeczny nawiązujący poetyką i tematyką do włoskiego neorealizmu. Film będący fabularnym łącznikiem między czarną serią dokumentalną z warszawskiej WFD, a literaturą pokrewną pamiętnemu “Poematowi dla dorosłych” Adama Ważyka.(J.
Sł. – Leksykon Polskich Filmów Fabularnych).
|
Mówiło się, że Nowa Huta słynie w świecie z dobrej stali i dobrego teatru. Dość liczni krytycy jednak (a także pewni działacze polityczni) mieli niekiedy teatrowi za złe, że nie jest on łatwy w odbiorze, popularny i lekki, dostosowany do możliwości percepcyjnych i gustów mało wyrobionego widza. Kierownicy artystyczni teatru: Krystyna Skuszanka, Jerzy Krasowski, Józef Szajna, Marian Garlicki (a później też Jerzy Broszkiewicz) uważali, że niewyrobiony widz nie może mieć żadnych ustalonych gustów, że gusty te należy tu i teraz umiejętnie kształtować właśnie dzięki oddziaływaniu teatru nowoczesnego, ambitnego artystycznie. Teatr Ludowy był w swoich poczynaniach nieustępliwy i konsekwentny, co przysparzało mu licznych problemów, choćby kłopotów z cenzurą. Anna Siatkowska “Dziedzictwo kulturowe Nowej Huty w rozwoju obszaru strategicznego Kraków – Wschód”, materiały konferencyjne, marzec 1997r. |
| Powrót |