1956 rok

 

“WALCOWNIA”

reportaż, 35 mm, 1 akt, 228 m.

Real. – Jan Łomnicki. Zdj. – Stanisław Niedbalski. Montaż – Helena Białkowska. Lektor – Andrzej Łapicki.

Reportaż z ostatnich prac montażowych i rozruchu walcowni blach na gorąco w Hucie im. Lenina.

Prod. WFD (F. 444).

“KOMISJA ONZ W POLSCE”

reportaż, 35 mm, 1 akt.

Osiedle mieszkaniowe w Nowej Hucie. Ulicami przechodzą członkowie komisji ONZ. Ujęcia nowych budynków i zieleńców. Dużo dzieci i kobiet z wózkami.

Prod. WFD (F. 446).

“ROBOTNICY WYCHODZĄCY DO PRACY”

reportaż, 35 mm, 2 akty, 456 m.

Real. – Maksymilian Wrocławski. Zdj. – Tadeusz Korecki.

Robotnicy wychodzą z osiedli. Spieszą się do pracy. W perspektywie miasto Nowa Huta i kombinat we mgle.

Prod. WFD (F. 469).

“KRONIKA HARCERSKA 6/56”

35 mm, 44 m.

Zdj. – Henryk Makarewicz.

Reportaż o procesie powstawania stali w kombinacie HiL.

 

KRONIKI FILMOWE - WFD

 

PKF 1/56

Real. – H. Makarewicz

IV bateria koksownicza. Dyspozytornia. Wydawanie poleceń drogą radiową. Walcowania.

PKF 10/56

Temat 3. 17,4 m. Real. - H. Makarewicz

Plany ogólne kombinatu. Zima. Rozruch walcowni.

PKF 21/56

Temat 2. 16,5 m. Real. - H. Makarewicz

Stalownia. Praca przy piecach martenowskich. Pobieranie próbki z pieca.

PKF 24/56

Temat 6. 20,6 m. Real. - H. Makarewicz

Żużel wielkopiecowy, jako materiał do produkcji cementu.

PKF 30/56

Temat 3. 9,5 m. Real. - H. Makarewicz

Produkcja w walcowni. Wysyłanie blachy do Bułgarii, Rumunii, Chin, Indii.

PKF 32/56

Temat 1. 22,3 m. Real. - H. Makarewicz

Różne ujęcia kombinatu.

 

MATERIAŁY ROBOCZE - WFD

 

poz. 10453. 98 m. Real. – H. Makarewicz

Nowe kino “Stal” (budynek przybrany flagami). Ujęcia wnętrz: hall, widownia, kabina projekcyjna.

poz. 10690. 70 m. Real. – H. Makarewicz

Otwarcie “Dni Młodości”. Fanfary, odczytanie manifestu, wciąganie flagi na maszt, bawiące się dzieci.

poz. 10976. 127 m. Real. – H. Makarewicz

Nowa Huta – Plac Centralny. Kawiarnia. Delikatesy. Wnętrze Międzynarodowego Klubu Książki i Prasy.

poz. 11250. 118 m. Real. – H. Makarewicz

Nowe osiedle mieszkaniowe. Z góry widok na budynki w budowie.

 

Tow. Franciszek Wykręt pracuje od początku przy budowie Huty im. Lenina. Obecną jego placówką jest odcinek nr 1 ZB-M nr 2 w Zakładzie Koksochemicznym. Franciszek Wykręt może być wzorem pracownika o wysokich walorach zawodowych, politycznych i moralnych. Jest odznaczony złotym Krzyżem Zasługi. Delegowany do pracy w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej wyróżnił się przy odbudowie barbarzyńsko zniszczonego kraju.

Grupa partyjna odcinka nr 1 doceniając jego wielkie zasługi i ofiarną pracę Franciszka Wykręta postanowiła przyjąć go w szeregi kandydatów PZPR. Jednogłośnie wypowiedziano się za jego przyjęciem. Jako kandydat partii tow. Wykręt dobrze wypełnia swoje nowe obowiązki. Regularnie uczęszcza na szkolenia partyjne, stara się podnosić swoje kwalifikacje zawodowe i polityczne. Jest kierownikiem brygady kompleksowej, składającej się z 25 osób. W brygadzie powstała ostatnio również grupa ZMP-owska. Tow. Franciszek Wykręt traktuje budowę jak własne gospodarstwo (...).

Wojciech Elgiet “Może być wzorem”. Budujemy socjalizm, 11.02.1956r.

 

 

1957 rok

 

“ZAGUBIONE UCZUCIA”

film fabularny, 35 mm, 2063 m.

Scen. – Hanna Mortkowicz-Olczakowa, Jerzy Andrzejewski, Jerzy Zarzycki, Julian Dziedzina. Reż. – Jerzy Zarzycki. Zdj. – Antoni Wójtowicz. Muz. – Stanisław Wisłocki. Wykonawcy: Maria Klejdysz, Andrzej Jurczyk, Elżbieta Kalinowska, Władysław Woźniak, Wiktor Sadecki, Barbara Horawianka, Marian Jastrzębski, Franciszek Pieczka, Kazimierz Witkiewicz i inni.

Jeden dzień z życia pracownicy Nowej Huty, kobiety opuszczonej przez męża, która jako przodownica pracy wybrała karierę działaczki związkowej. Stańczakowa nie zdaje sobie sprawy, jak ogromną cenę płaci jej troje dzieci praktycznie pozbawionych życia rodzinnego. Najstarszy syn Adam pomaga w domu, ale proza życia codziennego wywołuje w nim bunt kończący się ostrym starciem z matką i ucieczką. Adam wiąże się z paczką nowohuckich chuliganów, z którymi po wypiciu kilku butelek owocowego wina, wywołuje awanturę w tramwaju kończącą się pobiciem motorniczego. Czarny dramat społeczny nawiązujący poetyką i tematyką do włoskiego neorealizmu. Film będący fabularnym łącznikiem między czarną serią dokumentalną z warszawskiej WFD, a literaturą pokrewną pamiętnemu “Poematowi dla dorosłych” Adama Ważyka.

(J.Sł. – Leksykon Polskich Filmów Fabularnych).

 

Nagrody: “Syrena Warszawska” (ex aequo z “Człowiekiem na torach obotnicze. Brak urządzeń socjalnych i kulturalnych. Rozłączone małżeństwa mieszkające w różnych barakach - nastrój beznadziejności prowadzi do szukania zapomnienia w wódce. Film kończy się apelem “ nie pozwólmy ludziom czekać dłużej”.

Prod. WFD (F. 489)

“PIERWSZE ODWIEDZINY – NOWA HUTA”

reportaż, 35 mm, 3 akty, 726 m.

Real. – Jerzy Jaraczewski. Zdj. – Jabłoński.
Zdjęcia archiwalne i współczesne. Różne ujęcia kombinatu i miasta (osiedla, ulice, tramwaje, budynki). Nową Hutę zwiedza wycieczka Polonii z USA.

Prod. WFD (F. 519)

KRONIKI FILMOWE - WFD


PKF 3/57
Real. - H. Makarewicz
Budowa III wielkiego pieca.
PKF 4/57
Real. - H. Makarewicz

Produkcja granulatu żużlowego.

PKF 16A/57
21,7 m. Real. - H. Makarewicz

W rejonie III wielkiego pieca nakładanie kopuły na trzecią nagrzewnicę.

PKF 27B/57
25,7 m. Real. - H. Makarewicz

Z Huty im. Lenina wyjeżdżają ekipy, które przeprowadzają remonty cegielni w Dąbrowie Niemodlińskiej oraz wapiennika “Sobocin” w Mysłowie.

PKF 40B/57
13,7 m. Real. - H. Makarewicz

Zdjęcia z piątej baterii koksowniczej. Plany ogólne.

PKF 47A/57
18,8 m. Real. - H. Makarewicz

Nowe urządzenia do zwijania blachy w walcowni.

 

MATERIAŁY ROBOCZE - WFD

poz. 11447. 77 m. Real. – H. Makarewicz
6 l
utego 1957 roku w Hucie im. Lenina odbywają się wybory Rady Robotniczej. Przewodniczącym zostaje ślusarz Marian Sikora.
poz. 11448. 73 m. Real. – H. Makarewicz
Ogólne widoki miasta i kombinatu.
poz. 12122. 87 m. Real. – H. Makarewicz

Nowa Huta. Materiał realizowany podczas “Dni Młodości”.

poz. 12422. 90 m. Real. – M. Wiesiołek
Aktyw Huty im. Lenina z wizytą na Żeraniu.

Mówiło się, że Nowa Huta słynie w świecie z dobrej stali i dobrego teatru. Dość liczni krytycy jednak (a także pewni działacze polityczni) mieli niekiedy teatrowi za złe, że nie jest on łatwy w odbiorze, popularny i lekki, dostosowany do możliwości percepcyjnych i gustów mało wyrobionego widza. Kierownicy artystyczni teatru: Krystyna Skuszanka, Jerzy Krasowski, Józef Szajna, Marian Garlicki (a później też Jerzy Broszkiewicz) uważali, że niewyrobiony widz nie może mieć żadnych ustalonych gustów, że gusty te należy tu i teraz umiejętnie kształtować właśnie dzięki oddziaływaniu teatru nowoczesnego, ambitnego artystycznie. Teatr Ludowy był w swoich poczynaniach nieustępliwy i konsekwentny, co przysparzało mu licznych problemów, choćby kłopotów z cenzurą.

Anna Siatkowska “Dziedzictwo kulturowe Nowej Huty w rozwoju obszaru strategicznego Kraków – Wschód”, materiały konferencyjne, marzec 1997r.

 

 

 

Powrót